Doktryna

Dowód, kontrola, odpowiedzialność.

AI nie staje się godne zaufania dlatego, że brzmi pewnie. Staje się użyteczne wtedy, gdy jego twierdzenia można zbadać, działania ograniczyć, a decyzje prześledzić do odpowiedzialnego procesu po stronie człowieka.

Dziewięć zasad dla systemów projektowanych wokół omylności, nie obietnicy nieomylności.

01

01 — Pewność nie jest dowodem

Ton modelu nie mówi nic o prawdziwości odpowiedzi.

02

02 — Twierdzenie wymaga pochodzenia

Źródło, zakres, data i transformacje muszą być możliwe do zbadania.

03

03 — Niepewność powinna być widoczna

System nie powinien ukrywać konfliktów, braków ani niepewności.

04

04 — Odmowa jest zdolnością

Powstrzymanie się od odpowiedzi lub działania może być oznaką jakości.

05

05 — Weryfikacja musi być architekturą

Nie może zależeć wyłącznie od dobrego promptu lub czujnego użytkownika.

06

06 — Zgoda człowieka nie jest przyciskiem

Wymaga kontekstu, kompetencji, czasu i realnej możliwości sprzeciwu.

07

07 — Pamięć wymaga governance

To, co system zapisuje, wpływa na przyszłe decyzje i potrzebuje pochodzenia oraz właściciela.

08

08 — Działania wymagają granic

Agent potrzebuje zakresu, uprawnień, limitów i warunków zatrzymania.

09

09 — Odpowiedzialności nie można delegować modelowi

Model może wspierać, lecz nie usuwa odpowiedzialności organizacji i ludzi.